เพื่อให้เข้าใจง่าย ขอแนะนำทั้งตัวอย่างสมมติและกรณีศึกษาที่โด่งดังในไทยครับ:

1. ตัวอย่างสถานการณ์สมมติ: บริษัทเดินรถขนส่ง “รุ่งเรืองทรานสปอร์ต”

ปัญหา : บริษัทมีหนี้สินรวม 50 ล้านบาท จากการกู้ซื้อรถบัสและรถทัวร์จำนวนมาก ต่อมาเกิดวิกฤตพลังงานค่าน้ำมันพุ่งสูงและนักท่องเที่ยวลดลง ทำให้บริษัทเริ่มค้างชำระหนี้แบงก์และซัพพลายเออร์น้ำมัน จนเข้าข่ายหนี้สินล้นพ้นตัว

ทำไมถึงเข้าฟื้นฟู : แม้จะไม่มีเงินจ่ายหนี้ก้อนใหญ่ แต่บริษัท “รุ่งเรืองทรานสปอร์ต” ยังมีสัญญาสัมปทานเดินรถระยะยาวกับรัฐ และยังมีลูกค้าประจำอยู่ ถ้าปิดกิจการแล้วเอารถไปขายทอดตลาด รถบัสเก่าจะถูกขายในราคาถูกมากๆ เจ้าหนี้จะได้เงินคืนไม่ถึง 10%

กระบวนการฟื้นฟู : บริษัทจึงยื่นขอฟื้นฟูกิจการต่อศาลล้มละลายกลาง เมื่อศาลอนุมัติ ก็มีการตั้ง “ผู้ทำแผน” เพื่อจัดทำแผนฟื้นฟู เช่น:

ขอขยายเวลาชำระหนี้จากเดิม 3 ปี เป็น 7 ปี

ขอตัดลดดอกเบี้ยค้างชำระลงบางส่วน

ปรับลดจำนวนพนักงานและยกเลิกเส้นทางวิ่งที่ขาดทุน แล้วเน้นเฉพาะเส้นทางที่ทำกำไร

ผลลัพธ์ : บริษัทสามารถวิ่งรถส่งผู้โดยสารได้ตามปกติ มีรายได้เข้ามาหมุนเวียน และค่อยๆ แบ่งเงินจ่ายคืนเจ้าหนี้ตามแผนที่ตกลงกันไว้จนครบกำหนด