การหลอกลวงผู้อื่น ด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จ หรือปกปิดข้อความจริงซึ่งควรบอก เพื่อให้ได้ไปซึ่งทรัพย์สิน เป็นปัญหาที่พบได้บ่อยในสังคมปัจจุบัน โดยเฉพาะในยุคที่เทคโนโลยีสารสนเทศมีบทบาทสำคัญ การฉ้อโกงอาจเกิดขึ้นได้ในหลายรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นการหลอกลวงในชีวิตประจำวัน หรือการฉ้อโกงผ่านช่องทางออนไลน์ ซึ่งผู้กระทำการจะใช้กลยุทธ์ต่าง ๆ เพื่อให้เหยื่อหลงเชื่อ และยอมให้ทรัพย์สินหรือข้อมูลส่วนตัวที่สำคัญ
ตัวอย่างเหตุการณ์ :
มิจฉาชีพสร้างโปรไฟล์ปลอมบนโซเชียลมีเดียเพื่อหลอกเหยื่อ โดยการแสดงตัวตนเป็นบุคคล ที่น่าเชื่อถือหรือใช้ภาพถ่าย และข้อมูลที่ดูเหมือนจริง ทำให้เหยื่อหลงเชื่อว่ากำลังติดต่อกับบุคคลที่แท้จริง จากนั้นมิจฉาชีพจะเสนอขายสินค้าออนไลน์ในราคาที่น่าสนใจ เมื่อผู้เสียหายโอนเงินให้แล้ว มิจฉาชีพก็จะบล็อกช่องทางติดต่อ ทำให้ไม่สามารถติดต่อกลับได้ และทิ้งให้เหยื่อเสียหายทั้งทรัพย์สินและความรู้สึก
ข้อกฎหมาย :
การกระทำดังกล่าวถือเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 ซึ่งว่าด้วยเรื่องการฉ้อโกงธรรมดา และมาตรา 343 ที่เกี่ยวข้องกับการฉ้อโกงประชาชน นอกจากนี้ยังอาจเข้าข่ายความผิดตาม พ.ร.บ. ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ฯ มาตรา 14(1) ซึ่งครอบคลุมถึงการกระทำ ที่เกี่ยวข้องกับการใช้คอมพิวเตอร์ในการหลอกลวง ทำให้ผู้กระทำต้องรับโทษตามที่กฎหมายกำหนดไว้อย่างเคร่งครัด
