คือ คดีที่สามีหรือภรรยา (ที่จดทะเบียนสมรสถูกต้องตามกฎหมาย) ยื่นฟ้องต่อศาลเยาวชนและครอบครัว เพื่อเรียกค่าทดแทน (ค่าเสียหาย) จากบุคคลภายนอก ที่เข้ามามีความสัมพันธ์ชู้สาวกับคู่สมรสของตน โดยกฎหมายให้สิทธิฟ้องเรียกค่าเสียหายได้โดย “ไม่จำเป็นต้องฟ้องหย่า” คู่สมรสของตนเองก็ได้
ตัวอย่างเหตุการณ์ :
นาง A และนาย B จดทะเบียนสมรส และอยู่กินกันฉันสามีภรรยาอย่างเปิดเผย ต่อมานาง A จับได้ว่านาย B แอบไปมีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง และปรนเปรอเงินทองให้กับนางสาว C โดยนางสาว C รู้ทั้งรู้ว่านาย B มีครอบครัวแล้ว แต่ยังแสดงตนเปิดเผยในสังคม ว่าเป็นคนรักของนาย B ออกงานร่วมกัน และโพสต์ภาพคู่ แสดงความหวานในสื่อสังคมออนไลน์อย่างไม่แคร์สายตาใคร นาง A จึงนำหลักฐานการแชต ภาพถ่าย และสเตทเม้นท์การโอนเงิน ยื่นฟ้องนางสาว C (ชู้) เพื่อเรียกค่าทดแทนความเสียหายต่อจิตใจและชื่อเสียง โดยที่นาง A ยังเลือกที่จะไม่ฟ้องหย่านาย B เพราะต้องการรักษาครอบครัวให้ลูก
ข้อกฎหมาย :
- มาตรา 1523 วรรคหนึ่ง : “เมื่อศาลพิพากษาให้หย่ากันเพราะเหตุตามมาตรา 1516 (1) ภรรยาหรือสามีมีสิทธิได้รับค่าทดแทนจากสามีหรือภรรยา และจากผู้ซึ่งได้รับการอุปการะเลี้ยงดูหรือยกย่อง หรือผู้ซึ่งเป็นเหตุแห่งการหย่านั้นได้” (กรณีนี้ใช้เมื่อฟ้องหย่าร่วมด้วย)
- มาตรา 1523 วรรคสอง (หัวใจสำคัญของการฟ้องชู้โดยไม่หย่า) : “สามีจะเรียกค่าทดแทน จากผู้ซึ่งล่วงเกินภรรยาไปในทำนองชู้สาวก็ได้ และภรรยาจะเรียกค่าทดแทนจากหญิงอื่นที่แสดงตนโดยเปิดเผย เพื่อแสดงว่าตนมีความสัมพันธ์กับสามีในทำนองชู้สาวก็ได้”
- มาตรา 1529 (อายุความ) : สิทธิเรียกค่าทดแทนในคดีฟ้องชู้ มีกำหนดอายุความ 1 ปี นับแต่วันที่สามีหรือภรรยาได้รู้ หรือควรจะรู้ถึงการอุปการะเลี้ยงดู ยกย่อง หรือการล่วงเกินในทำนองชู้สาวนั้น
